Extra income online. How?

     Just wanna share, just recently I’ve been thinking how could I earn extra income whilst online. I’ve begin to think of it, aside from checking my mails and researching, where else could I spend my online time. Then, poof!, I stumbled upon a money making site. I remembered my first try on this a very long time ago. Ther’s this website that offers to pay you just to click on an advertisement and you could earn few cents on it. But  as I remembered it correctly, I got bored and was still impatient that time, so I wasn’t able to reach the minimum payout, eventually, I stopped.

     Now, here it is again, but this time it’s a different thing, you only need to read articles then rate what you’ve read. Simple ey? that’s why I’m suggesting this same opportunity to you. This is practical for those who spend most of their time online. To those who want to read and gain more knowledge, all you have to do is read articles then rate them basing on your perspective from 1 to 5.

     So if you want to try the click the banner below. There’s one thing to this, although in my personal background check, I fid this site to be ok, but I hold you responsible when your try it. Personally, I haven;t yet experince the actual payout, yet. But as soon as I do, I will be posting evidence here. There’s no drawback really. Even if you don’t gain financially, you still gain through the knowledge that you will get.

     Also here’s an additional income, this is like the one that I’ve tried before. You earn money by clicking on ads presented to you.

North Luzon Loop 2010. I SURVIVED!

 SPECIAL EDITION POST

 My Lakbayan grade is B (from B-)!
How much of the Philippines have you visited? Find out at Lakbayan!
Created by Eugene Villar.

     Woohooo… sa wakas matapos ang ilang araw na pag-iintay… naka pag internet din! Salamat kay Mr. Ruiz ng PLDT quick response team at naayos kaagad ang linya ng DSL dito sa aming lugar. Para sa isang taong tulad ko na wala ng ibang magawa sa pang araw-araw eh ang internet na ata ang isa sa mahusay na tambayan. Dito ako nakakapaglabas ng mga iniisip… so simulan na ang Holy week report….Pasensya na sa mga hindi nakakaintindi ng tagalog pero pakiramdam ko ngayon masarap magsulat sa tagalog (taglish siguro)… pa translate nyo nalang kung gusto nyo talagang maunawaan… hehe

      Haaysss sa wakas din ay na-improve ko na ang aking LAKBAYAN rating mula sa B- ngayon tsseeerreeenn…. B traveler na daw ako. Well actually, hindi naman talaga ako dapat sasama sa North Loop 2010 challenge ng ClubR150 pero dahil sa wala naman akong ibang pupuntahan noong nakaraang semana santa at naisip ko din na itong paglalakbay na ito ang magiging alay na sakripisyo ko para sa paggunita ng semana santa. Kaya ayun naisipan kong mag-backride kay Mushroom para makasama sa north loop 2010.

     Nagsimula ang biyahe namin papunta sa unang sleep over namin sa Tuguegarao na may kabuuang 17 motor at limang backride (4 na babae at akp nagiisang lalaki). Pero dahil sa dalawang di inaasahang pangyayari kina Boy Yaman, Boy Semplang at Boy Tutok eh napaatras pauwi pabalik ng Maynila si Boy Pamahiin kasama ang isa pang motor nya na pinadrive nya sa kaibigan nya.

     Ang unang aksidente ay ng gitgitin si Boy Yaman ng isang dyip hanggang sa magutter siya at tuluyang tumumba kasama ng Php 300K nyang scooter. Buti na lang at buhay siya at medyo nabawasan ang halaga ng kanyang scooter dahil sa ilang gasgas. Ang sumunod naman ay ng madulas umano si Boy Semplang sa langis at natumba siya kasama ng kanyang motor at sa kasamaang palad ay na dunggol ni Boy Tutok at nasagasaan nya ang kamay ni Boy Semplang. Buti na lang ays sugat at maga lang ang natamong pinsala ni Boy Semplang, pero ang headlight ng kanyang motor ay basag. Pero tuloy pa din ang paglalakbay. Kaya pa daw ika nga. Kelangan lang mapaayos ang motor sa susunod na bayan.

      At ayun naayos na nga, pero bago pa man makarating sa Tuguegarao ay naaksidente ulit si Boy Semplang at kailangan na namang ipaayos ang kanyang motor at magpahilot pag dating sa Tuguegarao. Ay bahay nga pala na tinuluyan namin ay kay Mushroom kay nagpapasalamat kami sa pagpapatuloy nila sa amin. Nakabawas din sa gastusin iyon.hehe… Kaya naman feel at home kaming lahat kahit na masakit ang mga pwet namin…. Oo talaga, unang beses ko lang umupo sa motor na 12hrs ay talagang hindi ko na maramdaman yung pwet ko. Tsaka kung ano yung huling porma mo eh ganun na din yun hanggang sa pagbaba mo. LoL

      At dahil nga nasa Tuguegarao na kami ay sinulit na namin ang pagkakataon para mamasyal saglit at mag piktyu-piktyur:

      Matapos ang Tuguegarao ay sunod naming tinahak ang daan papuntang Pagudpud, Ilocos Norte. Sa aming pangalawang gabi ay kami ay nagpalipas sa Sanchez Mira. At dahil natural nga na may masira na motor, ay bibong bibo naman ang aming chief mechanic na si Boy Alak. Dahil hindi siya nakakagawa ng walang ALAK-san. At talaga nga namang bilib ako sa ALAK-san ni Boy Alak dahil magdamag nilang trinabaho ang motor ni Boy Susi. Nakalimutan kong sabihin na dahil sa pagresponde ni Boy Susi sa pagsemplang ni Boy Semplang ay nahulog niya ang susi ng motor niya, pero buti nalng kasama nga namin si Boy Alak kaya nagawan agad ng paraan. So ayun nga inaayos nila ang motor ni Boy Susi magdamagan kasi ang oras ng alis namin ay 5 am nga madaling araw paakyat sa Pagudpud. So ayun ibig sabihin eh bumyahe kami na sila puyat at medyo nakainom. hehe…

     Kaya naman pagdating sa piktyuran sa arko ng Ilocos Norte ay hindi kasama si Boy Alak. Nag powernap ata.hehe:

     At eto naman ang tatlong maskeeter. Eto lang ata ang piktyur nilang tatlo:

      At ang mga sumusunod na mga larawan ay kuha sa Patapat bridge hanggang sa Pagudpud kung saan namin naabutan ang mother group ng Suzuki riders club ang PSRC.

     At syempre palalagpasin pa ba namin ang mga windmills at mga alon ng Bangui? Kahit na nahati ang grupo namin dahil nagkawalaan eh papiktyur padin saglit. Yung isang grupo grupo eh napadpad sa windmill number 8 na ata, samantalang kami ay nasa pinaka unang windmill. hehe… At talaga namangmalakas ang hangin at alon doon…

     At dahil nga nahati na naman at nahati naman sa dalawa ung grupo namin eh… at dahil nadin sa tindi ng init ng araw eh talagang napagpasyahan na na sa Laoag na magkita-kita para makapag tanghalian na din. Ngunit sa di inaasahang dahilan eh nahati na naman sa tatlo ung grupo namin kasi kami ay sumaglit pa sa Lighthouse ng Cape Bojeador. hehe… dapat kasi ay sama-sama kaso yung naatasang humabol sa pinakaunahan ng grupo ay humabol pala agad sa amin paakyat ng lighthouse. Kaya ayun isang mabilisang pagpanhik ng lighthouse ang aming ginawa. hehe kaya nag papiktyur na para lang masabi na may piktyur sa lighthouse. hehe

     Kaya ayun pag kita-kita sa Laoag ay may mga galit dahil di naka pag papaikture sa lighthouse…. pis to ol na walang pikture… hehe…Pero kahitna ganun eh masya pa din naming pinagsaluhan ang ibat-ibang luto ng longganisa.

     Matapos kumain ay tinahak na namin ang landas patungong Vigan, kaya todo bilis para makapagpaktyur ng may araw pa sa Calle Crisologo.  eh kaso maghahapon na din kami nakarating. Dun na nakumpleto ulit ang grupo namin. Kaya ang sunod na pinagplanuhan eh kung saan naman mag oovernyt…

      At gayon nga ang nangyari kahit gabi na eh tinahak pa din namin ang madilim na daan ng probinsya. Ang plano eh sa may Santiago na maghanap ng matutulugan pero dahil mga bibo lahat at gusto ng makauwi sa Maynila kaya naman tinuloy namin ang byahe hanggang sa may Candon city. Siguro inabot kami ng isang oras sa paghahanap ng sulit na matutulugan… pero dahil lab kami lahat ni Bro eh merong magasawang retired na nagpatuloy sa amin. Bale 120 isang tao overnyt, pero maayos at ok naman ung tinuluyan namin. At talaga nga naman ang aming hapunan ay McDo. hehe

     At kinabukasan sa pang apat na araw eh ung iba ay agahan McDo pa din. Kami simpleng tuyo at itlog ang breakfast buti nalang at talagang mabait yung mayari at nagcompliment ng kape.

      At ayun ngakinabukasanaraw ng easter eh sumibat na kami pauwi. hehe. Siguro kulang kulang dose oras na naman na bahe patungong Maynila. Ang naging usapan eh sa kung saan may magandang arko na mag ooath taking yung mga newbies para maging official member. Eh kaso mo eh.. sa lahat ng checkpoint na dinaan namin eh may isang checkpoint na pinahinto kaming lahat… Ayung may mga naiwan na naman…Nahati na naman sa dalawa ung grupo. Di na natuloy ang oath taking kasi kulang na. Kaya nagkita-kits na naman kami sa Capaz, Tarlac na.

     Kala ko kumpleto na kami simula Capaz hanggang Maynila.. Eh kaso nahati na naman ang grupo dahil nag shortcut na naman kami. Pero nagkita-kita pa din kami sa last gas stop sa pampanga. At dun sabay sabay na kami hanggang Monumento.  At dahil dyan eh sa may Monumento na nag oath taking ang mga newbies… hehe.. napaka memorable talga ang oath taking nila dahil sumama sila sa North Loop at nag oat sa may Monumento. hehehe… pis….

     At ayun dyan nagtatapos ang kwento ko sa loob ng apat na araw ng semana santa. Ang tanong ko sa sarili ko eh may napala ba ako? natutunan? sa pagsama?

     Oo meron akong napala at natutunan. Na hindi puro kasiyahanang pagbyahe kahit na semana santa pa. Na hindi ka pababayan ni Bro kahit anong mangyaro. Sakripisyo din ang pag upo sa motor dose oras umaga hanggang gabi. Di biro. Di talaga biro. Na hindi ka titigilan ngaksidente hanggat di ka natutong magingat. Na di mag kakawalaan kung palaging nakasunod sa plano. Na hindi palaging shortcut ang shortcut. Na hindi lahat ng lalaki ay lalaki. Na hindi totoo na pag nahulog ka sa Patapat bridge ay aanurin ka sa China o Taiwan at makikita mo ang F4. At higit sa lahat, na hindi porke masaya ka sa mga posing mo sa mga larawan eh ibig sabihin eh talagang masaya ka. Na may mga taong kayang itago ang kalungkutan dinadala para maging masaya. Na may mga taong kayang piliing maging masaya kesa anu pa man.

 Everybody makes mistakes. But as I grow older; I get wiser. They often judge me by the cover, but they did not open to read it.

ClubR150 North Loop 2010 Experience

Inside my shell, I wait and bleed

Rise of the Fallen

      Yeah, I admit it, I’ve fallen for a couple of times now (specially in 2010). But who has’nt? As the saying goes, don’t count how many times you have fallen instead count your rising times. Naks… typing this thought is not easy as I first imagine it. Is it really me? Is it the new me? Or is it the real me that no ONE ever knew?

     Guess what? After a couple of months of being down. I’m starting to rise back up on my own. haha. This time it’s up to me, to do the real world action and Papa Jesus Who guides and protect me every single day. This is really not me after all.haha

     After months of being in disarray, I realized that really it takes two to tango but it takes ME to live my life. Life isn’t about dancing anyways. It’s not about the person around you. It’s not about where you are, it’s not about timing. It’s my every time.

     Now I recently transferred to a new pod but still in the same neighborhood I grew up. Now I’m more determined to live my life to the fullest. whew! But I still live my life to the foolest sometimes. hehe. Slowly, I’m rising back up again. I plan to start a small business together with M and K. I’m still waiting to boot-up my own PC so I could do online jobs anytime.hehe. Still, I believe that you must not force yourself to work if you know you will not be happy there. Look for a happier environment.

     Now I’m more matured. I’m out of my comfort  zone. It’s ME in the world. Eventhough I got friends and family, it is still me. If you want to help me, then do it financially.ehehe.. just kidding.

     Kidding aside, recently I also bought a book entitled “DUH?!!!” by “Francis Kong”. (image is the book cover). I give credit to Ma’am Ana V for letting me read her also newly purchased book that time. And now Ialso suggest this book to those who wants to reflect and be inspired. In this book I learned new insights on God, love, family, career, friendship and life.I really recommend thisbook to everyone especially to those who have attitude problems.hehe. But this is really a good book.

To love is a decision. Being happy is also a decision. But it only takes PRIDE to change everything so learn to handle your self. -FLM on learnings from FK

What you don’t have you don’t need it now

poker pondering

      Yesterday, whilst waiting for my colleagues to arrive before our scheduled draft business meeting, me and my friend decided to go and read books at Fullybooked. Upon careful scanning, I came upon this book ‘”Winning Cash Game Poker” by Carl “The Dean” Sampson. I may not be of a poker addict but I certainly know a thing or two ’bout the game.

     Also written was (I forgot the exact words but the thought is there. LoL); “if you perservere in doing something you know is bad, and you know that you will be punish in doing it, then you have a serious discipline problem”. Lucky for me, i’m not hit that hard.hehe But I know of someone who is, especially when it comes to playing the game.

     Before I end this short quick post, I would like to share one more quote from the Dean’s book (I forgot the exact words but the thought is there. LoL): “your everyday life reflects at the poker table”. I don’t encourage you to play poker or any other cash games. What I would like to share, is for you to ponder on the quotes above.

3Muskiteers vs Jollibee

Kagabi ay isa sa mga umaatikabong aksyon ng debatihan at basagan portion para sa isang bucket ng Jollibee chicken joy… Lols…  Nagsimula ang lahat dahil sa promo ng Jollibee at BPI, na for every 6000 credit purchase you are qualified for the 1 bucket of chicken promo…

[NIGHT 1]
So ayun, eh meron kaming airling ticket purchase worth 6K+. 1st night nagtry kaming mag redeem sa Jollibee sa MOA ung sa likod…. para sa maikling storya nung night 1 eh, angabiso ng naka duty na manager eh bumalik nlang kami kinabukasan kasi hindi pwedeng ma-honor sa promo ung online ticket lang… kelangan daw eh may charge slip…pero dahil online ticket eh sabi pwede na ung billing statement… so dahil sa hindi naman kami masyadong gutom ehnag 39ners nlng kami…

[NIGHT 2]
The 2nd night ay bumalik kami sa same Jollibee branch kaso eh iba na ung duty manager. Dito na  nagsimula ang basagan portion… at talagang gutom na gutom na kami… mga 9pm na ata…

Kitt0y: (to cashier 1) miss i reredeem po namin tong 1 bucket promo… (sabay pakita ng promo slip)
Cashier 2: Ai anu ‘yan?
Kitt0y: Ai ate di mo alam toh? tiga Jollibee ka ba? promo nyo to eh…
Cashier 2: no comment kasi BASAG si cashier 2

…dumating ung duty manager

Manager: Sir kailangan po may charge slip…
Kitt0y:(inabot ang billing statement)sabi ngmanager kagabi eh pwede na daw tong billing statement eh….
Manager: (medyo inis na) sir d po talaga pwede kasi may memo samin na kelangan tatawag muna sa bpi ung cardholder pag online purchase… sino ba yung manager kagabi…
Kitt0y: ah eh hindi ko siya kilala eh pero tawagin mo lahat ng manager nyo papilahin mo dito at ituturo ko sayo kung sino siya..
Manager: no comment kasi BASAG si manager

…at meron pa

Manager: (pakita ng memo) Sir ito po ung memo from our marketing, tawagan nyo ung BPI
Kitt0y: eh anong namang sasabihin ko? ah hello BPI pinapatawag ako ni Jollibee?
Manager: no comment kasi BASAG ulit si manager

At kahit pa nga anong pakikipagusap namin kay manager at sa bpi ai hindi pa din namin na redeem ung promo… at sa di malamang kagutuman ay napadpad kami  sa Jollibee sa harap naman ng MOA…

At ayun dun ay walang kahirap-hirap na pinakita namin ung promo slip pati ung billing statement at nakuha din namin ang inaasam-asam na bucket chicken joy… after how many years…whew…

dead

dead

icing around

Again, it’s been awhile since my last post here. I would only like to share my icing-around-after-mall-hours-trip. taaddaaaa

Yeah, it was one of the once-in-a-month chance to step into the ice not with a skate but with your everyday sneakers. Yahoo… I really prefer walking and running on the ice with my transformer shoe instead of with an ice skate. I also prefer doing it after mall hours, where the temperature goes down to it’s coldest degree and you get to have the feeling of being alone (with your photographer). 

(more…)